Blogs

In mijn werk als gedragswetenschapper in de jeugdhulpverlening, speelt het onderwerp 'hoogsensitiviteit' ook een rol. Over mijn persoonlijke ervaringen hiermee, schreef ik onderstaande blogs.

 

Hoogsensitief? Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg!

Kort voor een overleg was ik wat aan het kletsen met twee collega’s. Een van hen vertelde over een nieuwe casus die net in het team was binnengekomen. ‘Pfff, we hadden er wéér zo een hoor. De zoveelste casus deze week van ouders die denken dat hun kind hoogsensitief is!’


Hoogsensitiviteit: voorbij het gedrag.

Tijdens onze werkoverleggen passeren veel casussen de revue. Jongen (8 jaar): wil niet naar school, heeft nauwelijks vriendjes en trekt zich het liefst terug op zijn kamer.

Meisje (11 jaar): zegt soms niet meer te willen leven.

Jongen (6 jaar): voorbeeldige en sociale leerling, maar heeft thuis extreme driftbuien en is moeilijk door zijn ouders te sturen.


Ik kom uit de kast.

Ik kom uit de kast! ja, u leest het goed. Ik kom uit de kast. Maar niet zoals u bent gewend wanneer deze woorden gebruikt worden. Ik kom uit de HSP-kast. Ik ben Kim, 32 jaar, dochter en zus, vrouw en moeder, vriendin en goede buur, psycholoog en professional in de jeugdhulpverlening en ik ben HOOGSENSITIEF. 

 

Zo het is er uit! Best een bevalling.  Tenminste zo voelt het. Maar aan de andere kant denk ik: 'Wat een onzin eigenlijk'.